برای آنکه مرا بشناسید، بیهوده است درباره شغل هایی که داشته ام حرف بزنم یا درباره دانشگاههایی که رفته ام و رشته هایی که در آنها درس خوانده ام. آنها هیچ چیز را تغییر ندادند. بهتر است از کوچه ای حرف بزنم که دنیای کودکی من بود. ازخانه های یک طبقه ای که باغچه و حوض داشتند و بچه های ریز و درشت. از کتابهای دوره ابتدایی. از نانوایی صابر و میوه فروشی عابدین. و از چیزهایی که برای همیشه با من هستند، و خواهند بود. از داستانهای کودک درون.